سلام
اول دو كلوم حرف حساب!
چقدر دلم برايتان تنگ شده... آنقدر كه در تنگ ماهي كوچولوي قرمز شنا مي كند و ياد همه ي شما در دل من غوطه ور است.
اما نمي دانيد چقدر بي حوصله شده ام. و تنها چيزي كه مي توانم به آن فكر كنم درس است. (البته فقط در حدّ فكر كردن!!!) و اينكه استراحت كنم.
اصلا امسال عاطل و باطل بودم. با خودم گفتم بهتر است كمتر آبروي اين وبلاگ زبان بسته را ببرم. بچه ام دو سال و چند ماهش است اما مي خواهم رهايش كنم.
از هيچ كس دلگير نيستم كه در اين مدت بهم سر نزد (البته به جز بعضي از دوستاي گلم) چون خودم هم رسم ناجوانمردي را پيشه كردم و يادي از شما نكردم.
خلاصه مي گويم:
«عيدانه»
به قول آقاي نجف زاده ي عزيز با صداي پاي بهار خوش باش!
تنها گزارشي است كه من تك تك جمله هايش را به ياد دارم... آخ چه حس نوستالژي قشنگي!
دوست عزيزم!
نگذار فكرهاي بيخودي كه مي گويند «اين لحظه هم مثل لحظه هاي ديگر عمرت است و تو را به آخر خط نزديك مي كند» تو را از اين دل خوش كنك نقلي زيبا باز دارد.
خودت را از اين حس قشنگ محروم نكن. اين دلهره ي تحويل شدن سال يكي از شگفت آورترين احساس بشري است. تحول...عيد...لحظاتي كه طبيعت بزرگ تحول مي يابد. تو چرا نبايد در اين لذت سهمي نداشته باشي؟
بگذار خورشيد گونه اي ديگر بر تو بتابد. به درخت هاي جوانه زده سلام بده. آدم ها را دوست داشته باش.
اينها هستند...همين چيزهاي كوچك هستند كه به تو آرامشي بزرگ مي بخشند.
«تمام مي شوم شبي»
حالا كه اين دو سال و خورده اي را با شما گذراندم و چه خاطرات مكتوبي با هم داشتيم. چقدر اين رابطه ها زيبا بود. مي بيني؟ حتي دنياي مجازي را مي شود به يك دنياي حقيقي تبديل كرد. و من اصلا با اين حرف ها مخالفم كه اينترنت دنياي مجازي است و آدم ها همه اش به هم دروغ مي گويند. اگر هم هست من يكي به آن توجه نمي كنم.
همه تان را از صميم قلب دوست دارم. هيچ وقت از يادم نمي رويد. اگر زياد بهتان سر نزدم دلخور نشويد چون سرم شلوغتر شده. سعي مي كنم تا مي توانم سر بزنم. هر كسي دوست دارد شماره اي برايم بگذارد تا صداي قشنگتان را بشنوم. خوشحال ميشم باهاتون صحبت كنم.
در خانه ي من بر همه ي شما باز است. هوس كرديد به اين خواهر كوچتان سركي بزنيد.
اميدوارم سال سبز و زيبايي داشته باشيد.
من با شما تجربه هاي شيرين زيادي داشتم:
فاطمه قهري عزيزم از اولين دوستان وبلاگ كه خيلي با معرفته،
آبجي سميه بزرگوار و مهربان كه منو هميشه شرمنده كرده از فعالين عرصه ي وبلاگ نويسي،
سولماز جان كه خيلي دوستش دارم اميدوارم باز هم فعاليت هاي وبلاگ نويسيت رو ادامه بدي با قلم زيبايي كه داري،
آقا معلم كه همه مي شناسيد آقا سهراب برادر عزيز و بزرگوار من كه خيلي چيز ها به من ياد دادند،
ياسمن عزيزم دختر گل و مهربون،
كيميا جان دلم برات تنگ شده بود ،
شيما جان كه خيلي دلم براش تنگ شده فكر كنم اون هم وبلاگش رو رها كرد و رفت،
سعيده جان سلام گرم منو پذيرا باش،
عترت عزيزم كه اون هم ما رو خيلي زود تنها گذاشت و از وبلاگ نويسي كنار رفت... خيلي دلم برات تنگ شده،
فرزانه ي عزيزم خيلي دوستت دارم،
سونيا دوست گلم اميدوارم منو فراموش نكني،
زهرا جان هميشه به يادت هستم،
مجهول خان كه برام مجهول ماندي در همين مدت كمي كه باهات آشنا شدم فهميدم استعداد عجيبي در نوشتن طنز اجتماعي داري موفق باشي،
و خيلي از دوستاي گلم دلم براي همتون تنگ ميشه... روي گلتون رو مي بوسم. سال سبز و پر از مهربوني و خوشي براتون آرزو مي كنم...
يه عذر خواهي هم بدهكارم... از اينكه كامنت كپي پيستي براتون گذاشتم شرمنده ام فراوان! محدوديت زمان داشتم...
خواهر كوچكتان را فراموش نكنيد!
براي شاعر شدنم آرزو كنيد...(شاعر كوچولو)
خداحافظ همين حالا!
عيد همتون مبارككككككككككككككككككككككككككككككك
حالا مهتا جان تو برو ادامه ي مطلب رو بخون
|
