شهر فرنگ

صفحه اصلی | آرشيو مطالب | تماس با من | وبلاگ رسانه |

Template

شهر فرنگه از همه رنگه...

سلام
خبر اول: بچه ام دو سالش شد.شهر فرنگ من تولدت مبارك!
خبر دوم:
9 ماه بود كه مي خواستم خبر مهمي رو بهتون بدم. فكر كنم همتون به اندازه من خوشحال بشيد.
26 مهر ماه 1387 ، خواهر من به دنيا اومد. الان يه كوچولوي خوشگل توي خونمونه. ما هم رفتيم تو خانواده هاي پر جمعيت. شديم 4 تا بچه و همه از نوع دختر... خواهر كوچولوي من موقعي دنيا اومد كه داشتند اذان مي گفتند. در زيباترين لحظه. اذان مغرب... شايد اسمش فريماه بشه. فعلا كه بهش ميگيم فريماه.
اون هم مثل خواهرش (خودم) 26 شد. البته من دي ماهي هستم.
اين هم عكسش:

دو ماه پيش هم دختر دايي خوشگل من دنيا اومد. كه 8 سال منتظر اومدنش بوديم. اين هم عكس هستي:

\|	نوشته شده توسط یه شاعر

جوشن كبير را براي تو ختم كرد
نزديكي نگاه تو را ضرب و شتم كرد
ديگر چه فرق مي كند انتظار تو؟
ديشب شكسته شد دگر احتكار تو.
دختر مگر اسم تو هم مستعار بود
آخر كجاي عشق برايت شعار بود؟
(من شاعري نكرده ام خود را جدا كنم
اين شعر را براي دلم نذر كرده ام)
بگذار تا فرشته ها ادعا كنند
من پاك بوده ام برايم دعا كنند
من؟ نه نمي توانم از تو جدا شوم
اسطوره نيستم برايت خدا شوم
ساكت شوي ميان لبت حرف مي زنم
گوري براي رفتنم در برف مي كنم
(آخر كجاي حرف هايم مضخرف است؟)
شليك مي كنم و آخر تمام شد
اين زندگي به دست هاي تو رام شد
يك لحظه بيب بيب...بيب بيب بيب
اين حرف آخر من است save our ship

\|	نوشته شده توسط یه شاعر

يك روز هم براي خودت اين كلام را

تكرار مي كني جواب سلام را

دست تو را براي چه بسته است زندگي؟

مي بندي اين فكر خراب عوام را

با من بگو نگاه دوم براي چيست؟

معني كن اين علاقه يا فعل حرام را

سوگند مي خورم به رگ هاي ملتهب

من مي كشم زمانه ي بي مرام را

الفاتحه... بخوان سرود مرا بخوان

اثبات مي كنم در اين عالم دوام را

\|	نوشته شده توسط یه شاعر

كجايي اي روزهاي كودكي؟
زول مي زنم به دفتر هاي خاطرات قديمي... خاطرات خنده دار و مسخره.
بازي هايي كه از خنده روده برت مي كند. و تو دوست داري همان بازي ها را تكرار كني. گاهي دلت مي خواهد كتاب الفبا را بگذاري جلوي خودت و از هر حرف ده بار بنويسي.
بابا آب داد...
آن مرد از باران آمد...
دوست دارم دوست هايم را دنبال كنم. بازيكنان از مدرسه بيايم. از ته دل بخندم. از ته دل بخندم و نخواهم بدبختي هاي دنيا را بشمارم. دوست دارم نقاشي بكشم . مداد رنگي هايم را بردارم رنگشان كنم.
صبح ها پاهايم را بچسبانم به ميز تلوزيون و آنقدر كارتون نگاه كنم تا چشم هايم درد بگيرد.
دوباره دست به سينه سر كلاس بنشينم و سرم را روي ميز بگذارم تا مبصر كلاس چند تا ستاره جلوي اسمم بگذارد. آخ ... چه كيفي داشت جايزه هاي آخر سال جلوي همه ي بچه ها.
دوست دارم دوباره با يك چشمك بابا بپرم توي بغلش و گونه هايم را براي بوسه هايش جلو ببرم.
دوست دارم دوباره براي روزهاي مدرسه روزشماري كنم. و نزديك مهر بروم يك عالم مداد و دفترهاي خوشگل بخرم.
بوي كتاب هاي نو ... چقدر لذت دارد.
بغضي در گلويت مي شكند.
داري بزرگ مي شوي. و دلت تنگ مي شود براي روزهاي كودكي. هيچ وقت نمي تواني كودك باشي.
ديگر تمام شد. كودك درون همه اش شعار است.

\|	نوشته شده توسط یه شاعر

شهر فرنگ

Template

pctfx3.3

Lovely Bear Template

ثبت سایت دامنه فارسی لینوکس سرور