|
سلام...
بعد از مدت ها آمدم.
هنوز هم حرفی ندارم. یعنی حرف خاصی ندارم...
از اینکه به یادم بودین و سری زدین ممنونم...
****************************************
رمضان دارد تمام می شود... شرمنده که تبریکی عرض نکردم. حالا باید بگویم نماز و روزه هایتان قبول باشد. امیدوارم مثل من نبوده باشید و استفاده حد اکثر را برده باشید....
با فیلمای ماه رمضون چطورید؟
من فکر می کنم همه ی فیلم ها برگرفته ای از فیلم های پارسال بودند...
و نظر من اینه که میوه ی ممنوعه از همه بهتر بود. با بازی درخشان حاج یونس فتوحی همون علی نصیریان و قدسی خانوم... اتفاقا همین چند روز پیش فیلم گاو مش حسن رو می دیدیم که علی نصیریان در نقش حاج اسلام و عزت الله انتظامی در نقش مش حسن بودند. و همون خانوم آقای افشاری تو فیلم یه وجب خاک هم توی اون فیلم بود که خیلی جوون بود....
میگم این آقای امیر جعفری هم واقعا داره گل می کاره ها...
فیلم های دیگه آش دهن سوزی نیستند. اغما شاید خوب بود اما حالا با این نقش های مختلف الیاس بد از آب دراومد... و فک کنم حامد کمیلی مناسب این نقش نبود.
**********************************************
ماهم قاطی محصلان گرامی پایه ی دبیرستان شدیم و حالا نمی توانیم گاهی بهانه کنیم که بچه هستیم. تا خطایی کنیم می زنند تو سرمون که دیگه گنده شدی و این حرفا...
همون شب اول قدر یه افطار تو مدرسه بودیم. پیس دانشگاهی ها طلب دعا و می کردند که کنکور قبول بشوند.
معاون وقتی از کنار آدم می گذره انگار که عزرائیل از بغلت گذشته.
***********************************************
روز دامپزشکی هم به دامپزشکان عزیز تبریک میگم. خصوصا به یکی از دوستای خوب من که دانشجوی این رشته بود و حدود یه ساله نتونستم باهاش حرف بزنم.
***********************************************
از اول ماه رمضون تنها اخباری که دیدم بیست و سی بوده. و نمی دانم کامران چه گزارشی داشته؟
***********************************************
یه صلوات بفرستین....
اللّهم صل علی محمد و آل محمد
این هم برای ظهور امام زمان
و اینکه من توی این دبیرستان موفق باشم و همینطور همه ی شما...
ممنون.
******************************************************
سهراب!
ای مرد بزرگ...
فلسفه ی تو فلسفه عشق و شعر و زندگی بود....
تولدت مبارک...
ما هنوز داریم در حوضچه ی شعر تو آبتنی می کنیم...
راستی !
من هنوز هیچستان را پیدا نکرده ام...

هوای حرف تو آدم را عبور می دهد از کوچه باغ های حکایات...
|