اتاق شلوغي بود اول به سختي تشخيص دادم كه كسي اونجا نشسته .... روي تختي كه جلوش يه كامپيوتر بود يه آقايي دراز كشيده بود با ما سلام عليك كرد لهجه ي عربي داشت.... ولي خوش سر و زبان بود.
همون موقع فهميديم كه ناشنواست يه دفتر بهمون داد تا حرفا رو براش بنويسيم من هم با يه واكمن مثل خبرنگارا اون جا وايساده بودم. جا نبود سي و خورده اي آدم تو يه اتاق كوچولو بوديم اما با تمام پر رويي همه رو كنار زدم و خودم را كشوندم جلوي تخت واكمن را روشن كرم و گذاشتم روي ميزش اول چند تا حرف معلما زدند يعني نوشتند و بعد من هم ورقه سؤالا رو دادم بهش و شروع كرد به خوندن:

- بله. چرا راضي نيستم. افتخاره... ولي مشكلات دارم. ولي مهمه كه ما آزادي، امنيت داريم. تحمل مي كنيم مشكلات را. دوري خانواده. دو فرزند هم دارم. دانشجو هستن. اون موقع بچه بودن حالا 25 سال دارن دانشگاه ميرن.
از جبهه و جنگ چه درساي معنوي گرفتين؟
- از جبهه همون درس رو كه همت (شهيد همت) به ما داد. همه چيز گفته ، ناراحتي، مشكلات، صبر، استقامت و ايثارگري. همه چيز گفته. پيش گويي كرده مثل شعر حافظ...هنوزم فكرش و حرفش تو مغزم هست. علي رغم اينكه سالها گذشته ولي هنوز تو خوابم مياد. شما نوشته ها رو از همت حرف هاي همت سخنراني هاي همت بخوانيد. حسابش كنيد اون موقع مي فهميد چي كار كنيد.
از شهادت چه ذهنيتي داشتيد كه به جنگ رفتيد؟                      
- ما لياقت شهادت نداشتيم. ولي لياقت جانبازي پيدا كرديم. جانبازي هم افتخاره.
اينا همه ي حرفاي اون جانباز نبود... راستي گفتم لهجه عربي داشت اون اهل كوفه بود....
اتاق بعدي هم رفتيم دو نفر روي ويلچير نشسته بودند پشت يه ميز همه بچه ها جلوشون جمع شدند من هم يه كم خجالت كشيدم بعد رفتم جلو و گفتم ميشه چندتا سؤال كوچولو بپرسم؟ بله....
همون سؤال اول؟
- بله مگه ميشه كسي از خواسته خدا راضي نباشه. اگر شما هم اينچنين سرنوشتي واستون به وجود بياد و ناراضي باشيد معلومه كه اعتقادتون ضعيفه. مگه حضرت زينب نبود كه شانزده هفده تا از خونوادشو از دست داد ازش سؤال كردن چي ديدي؟ گفت: جز زيبايي چيز ديگري نديدم.
اصلا اينجا همش قشنگيه جز زيبايي چيزي نداره. تمام قشنگه؛ بده نده بگيره فقيرتون كنه داراتون كنه. و...
درس هاي معنوي..؟
- بچه ها فقط كشور عراق با ما نمي جنگيد. مي دونيد چند كشور كمك عراق مي كردند؟ حالا حداقلي كه اعلام شده 50 كشور با عراق همكاري مي كردند. يكي بهش آواكس مي داد يكي هواپيما مي داد. يكي موشك مي داد. يكي شيميايي مي داد. عرب ها بهش پول مي دادن. يكي پايگاه بهش مي داد. خيلي... همه كمش مي كردند. ما يك كشور مظلوم تنها در مقابل دنيا... يك جنگ جهاني عليه يك كشور. هيچ چي اون جا جز اينكه معنويت بچه ها بود كارساز نبود. و اگر نه اون عراقي ها مي آمدند جلو هيكل دو برابر قد شما. عراقي، درشت. انسان هاي ورزيده كاركشته. بچه هاي ما مثلا قد شما...
بعضي از اونا رو با لوله آفتابه مي رفتن اسير مي كردن. فكر مي كردن لوله تفنگه .... يه موقع مي رفتيم توي سنگري مي ديديم عراقيه بدون اينكه بهش تيري گلوله اي خورده باشه ، مرده. از وحشت سكته كرده. آدماي كاركشته ولي ما جووناي هيجده نوزده بيست ساله. همين حدود. من 20 سالم بود. اين كه مي فرماييد چيزي نبود جز معنويت. كه خداوند كمكمون كنه. نمونه حزب الله لبنان بود. 4000 لبناني حزب الله از جان گذشته در مقابل 400000 اسرائيلي تا دندان مسلح مقاومت كردند.
اگر ديانت باشه اينجوريه. شماها هم اينجوري اگه تو زندگيتون معنويت و ايمان نباشه طبيعتا مي بريد.
از شهادت چه ذهنيتي داشتين كه رفتين جنگيدين؟
- خب اون فوض عظيم و بزرگيه كه بزرگاي ما ادعا مي كنند از خدا مي خوان به شهادت برسن. خدا كنه كه عاقبت ما هم به شهادت ختم بشه. اين دعايست كه "اللهم الرزق شهادت في سبيلك " اين دعايي بود كه بچه ها هميشه مي گفتن. شهيد اولين قطره خونش كه به زمين برسه همه گناهاش بخشيده ميشه الّا حق الناس... مقامي بالاتر از مقام شهيد نيست...
امام را وقتي حاج احمد آقا تو خواب مي بينن ميگه براي دست تكان دادن براي مردم واسه شما حساب ميشه...
خيلي بچه ها آهسته بياييد آهسته بريد تو زندگيتون.
اگه جنگ بشه...؟
- بله حتما. ما نمونه اش را داريم. الان تو همين آسايشگاه زماني كه جنگ بود نيروهاي سالم مي رفتن جبهه كساني كه مي تونستن از دست هاشون استفاده كنند. اما جانبازاني را مي بيني كه از گردن قطع نخاع هستن. دست هاشون هم ديگه كار نمي كنه. شما رو به خدا خيلي مواظب باشيد. اين سختي هايي كه ديگران دارن مي كشن. مي بيني 25-24 سال طرف روي تخت افتاده هيچ كاري نمي تونه بكنه. يك ليوان آب نمي تونه بخوره. ...
بله هستن من تو جنگ خودم مي ديدم بچه هايي كه  دست و پاشون قطع بود اومده بودن. بعضي موقع ها مي بينيد. تو عكسا دقت كنيد به اين عكسا به اين فيلما با چشم بصيرت نگاه كنيد.
ما كه نبوديم اون زمان نديديم شجاعت هايي كه شماها و شهيدان عزيزمان داشتند چه حرفي واسه ما دارين؟
ببينيد مگه خيلي چيزا دليل به ديدنه. مگه ما پيغمبرو ديديم. مگه صدراسلام رو ديديم. اينه كه انسان فكر كنه. چرا ميگن يك ساعت تفكر بالاتر از هفتاد سال عبادته. تفكر كنيد. شما براي چي به اين جا آمده ايد. از كجا اومديد به كجا ميريد. بچه ها آدم باشيد. درست زندگي كنيد.

ادامه يه روز ديگه...

دلم عجيب گرفته...                                                        
نمي دونم حرفي واسه گفتن دارم يا نه...
اصلا چرا ما فقط مي خوايم حرف بزنيم...
فكر كنم بايد بگم دلم هيچي واسه گفتن نداره....
نه... راستي راستي دلم خيلي حرف داره اندازه ي يك دنيا ... اندازه
يه خورشيد... اما دلم عجيب گرفته خيلي عجيب ...
اصلا شايد يه اشك مي خواد... يه بغض... يه دل باز ....
شايد يه شعر ... نمي دونم اما اين روزا دل آدم زياد مي گيره نمي دونم چرا...
يه احساس بي خود يهو به آدم دست ميده كه دلش مي خواد داد بزنه بگه بابا يكي نيس
بياد منو از اين بيخودي نجات بده...
گاهي اوقات يه چيزي آدمو غرق مي كنه تو خودش يه چيزي كه انگار بهت ميگه
هر كاري كه مي كني بي خوده درس، وبلاگ، نمي دونم هر چي...
خيلي اين حس به آدم دست ميده يه چيزي مثل:
من نه منم نه من منم...

فعلا...

        باران هنوز مي بارد
بايد براي سقف اتاقم فكري كنم
                     مثل دلم هميشه ترك دارد...

از اينكه لطف و مرحمت كردين اينقدر ابراز لطف به بنده نمودين و نظر گذاشتين ممنون...

بايد عرض كنم لطفا واسه من به ايميل جديدم كه گذاشتم آف بگذارين...

اگه لطف كني و با اسم خودت نظر بدي ممنون مي شم....

يه وبلاگ ساختم به عنوان ((تنها واژه))...

فقط مثل يه دفتر عقايده...

من واژه هايي كه مي نويسم شما عقيدتونو نسبت به اون بگيد...

از نظرتون ممنون ميشم...

تنها واژه

در ساعت يك به وقت نجف

كمي پس از دو

باران گرفت در بقيع

درست ساعت سه

طوفان شد در كربلا                                

حالا به ساعت من

فقط كمي به لحظه ي موعود مانده است...

فقط كمي به لحظه ي موعود مانده است...

به اميد انتظار...

فعلا...